تبلیغات
شناخت مسیحیت - مطالب فداء (قربانی عیسی)

در سال ۲۰۰۷ تحت نام هنر یک مجسمه کاملا عریان را از حضرت عیسی به ارتفاع ۱/۸ متر از شکلات کاکائویی درست کردند و آن را ید یک هتل در نیویورک آویزان نمودند تا مردم آن را نظاره کنند و در زیر آن توضیح می دهند که ۴۸۵ هزار و ۴۶۰ کالری انرژی دارد. وقتی از مسیحیان سوال می کنید که آیا می بینید که یهودیان صهیونیست چه تصویری از حضرت عیسی ساخته اند, جواب می دهند که یهودیان مردم برگزیده خدا می باشند. ما چیزی را علیه آ«ان نمی توانیم بگوییم.


منبع:

کتاب یوسرائیل و صهیوناکراسی, سید هاشم میرلوحی, ص ۳۹





طبقه بندی: نقادی کتاب مقدس،  فداء (قربانی عیسی)، 
برچسب ها: یوسرائیل، صهیونیست، مجسمه شکلاتی، توهین به عیسی، توهین به مقدسات،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در چهارشنبه 5 تیر 1392 توسط : احمد
نوشته شده در شنبه 4 خرداد 1392 توسط : احمد

پولس در روایات اسلامی:

1. امام کاظم علیه السلام: «در یکی از بدترین مکان‌های جهنم که سَقَر نام دارد، نام پنج تن از اُمم سابق ذکر شده است؛ این پنج تن عبارتند از: قابیل، نمرود، فرعون، یهود و پولس که نصرانیت را با بدعت‌های خود به وضعیت کنونی در آورد».[مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، بیروت، مؤسسه الوفاء 1404، ج 8 ص 310]

2. امام صادق علیه السلام: «رسولان الهی در زمان خود و پس از خود مبتلا به شیاطینی بوده‌اند که آنان را آزرده و مردم را پس از آنان گمراه کرده‌اند؛ دو شیطانی که نسبت به عیسی علیه السلام چنین کرده‌اند؛ پولس و مریسا *بوده‌اند».[همان، ج 13، ص 212، حدیث 5].



ادامه مطلب



طبقه بندی: اسلام و مسیحیت،  نقادی کتاب مقدس،  نقش پولس در مسیحیت،  فداء (قربانی عیسی)،  تحولات در مسیحیت،  اهلبیت و مسیحیان، 
برچسب ها: پولس، پاول، انحراف در مسیحیت، پولس در منابع اسلامی،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در جمعه 23 فروردین 1392 توسط : احمد
[http://www.aparat.com/v/UYa71]

ترجمه از حمیدرضا عبدلی

ادامه مطلب



طبقه بندی: اسلام و مسیحیت،  فیلم،  نقادی کتاب مقدس،  الوهیت عیسی،  فداء (قربانی عیسی)، 
برچسب ها: الوهیت عیسی، کتاب مقدس، عهدین،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در یکشنبه 24 دی 1391 توسط : احمد
بنا به اعتقاد مسیحیان، عیسی قربانی شد تا گناهان بشر را کفّاره کند و کسانی که به او ایمان آورند، نجات می‌یابند. همین عقیده را برخی از علمای شیعه، در مورد هدف قیام و شهادت امام حسین‌(ع) قائلند. آنها می‌گویند امام حسین‌(ع) با اینکه می‌دانست مسیر حرکتش به سوی شهادت است، امّا آن را انتخاب کرد تا به مرحله شفاعت رسیده، شیعیانش را از گناه پاک کند. شریف طباطبایی می‌گوید: «امام‌(ع) مستجاب‌الدعوه است. پس اگر حضرت سید‌الشهداء‌(ع) می‌خواست که نفرین کند که دشمنان او، مانند قوم عاد و ثمود، هلاک شوند، پیش از آنکه بر او دست یابند، نفرین می‌کرد و خداوند عالم جل شأنه- همه را هلاک می‌کرد؛ ولکن چون می‌خواست که کشته شود از برای اینکه مؤمنین اوّلین و آخرین بر او جزع کنند و گریه و زاری نمایند... تا به این واسطه گناهان ایشان آمرزیده شود و گریه و اندوه ایشان کفّاره گناه ایشان باشد و این گریه و اندوه بدون شهادت چنین بزرگواری صورت وقوع نمی‌یافت، [چنان نفرینی نکرد.] پس در واقع شهادت آن بزرگوار کفّاره گناه جمیع گناهکاران است.»[شریف طباطبایی، میرزا محمدباقر، اسرار شهادۀ آل الله صلوات الله علیهم، ص 133-134]

مرحوم نراقی نیز ضمن بیان همین مطالب، می‌افزاید: «امام حسین‌(ع)... برای رسیدن به شفاعت کبرا، که مقتضی استخلاص همه محبان و موالیان باشد... به شهادت راضی شد تا این مرتبه از برای او باشد و بدون شهادت، وصول به این مرتبه از برای او ممکن نبود؛ زیرا که رفع کدورات معاصی امّت و شفاعت ایشان، موقوف بر خون و تالم ایشان است.»[1]

شریف کاشانی نیز دربارة امام حسین‌(ع) می‌گوید: «هنگامی که امام حسین در عاشورا مشغول قتال بود، از عالم بالا ندا شد که: «یا ایها الذین آمنوا اوفوا بالعقود» ای حسین! اگر با این شجاعت بخواهی جنگ کنی، احدی را زنده نخواهی گذاشت. پس کی تو را خواهد کشت و کی فردای قیامت گناهکاران را شفاعت خواهد کرد؟

ای حسین! برمکش این تیغ شرر افشان را
در نظر داشته باش، امّت سرگردان را


 پس چون امام این ندا را شنید، دست از محاربه بکشید.»[2]

ملا عبدالرّحیم اصفهانی، در شرح زیارت اربعین، امام حسین‌(ع) را عاقله شیعیان معرفی می‌کند. در زیارت اربعین آمده است: «اشهد انّک من دعائم ‌الدین و ارکان‌ المسلمین و معقل‌ المؤمنین» یعنی گواهی می‌دهم که تو از ستون‌های دین و پایه‌های مسلمانان و «پناهگاه» مؤمنان هستی. امّا شارح مزبور، کلمه «معقل» را به «عاقله» ترجمه می‌کند نه پناهگاه. و عاقله در اصطلاح فقهی به خویشان کسی می‌گویند که مرتکب قتل غیر‌عمد و جرح شده و آنها باید دیه قتل و جرح را بپردازند.[3] نتیجه‌ای که شارح گرفته این است که امام حسین‌(ع) با شهادتش، دیه گناهان شیعیانش را پرداخته است: «مَعقِل‌المؤمنین یعنی تو عاقله مؤمنین می‌باشی؛ چنانکه عاقله شخص، متحمل دیه خطای شخص می‌شود. و این بزرگوار عاقله خطاهای جمیع مؤمنین شرق و غرب عالم است که هر خطایی از هر مؤمنی که در تمام ملک خداوند عالم است، سر بزند، آن جناب عاقله آنها می‌باشد. نظر به ‌اینکه آن جناب در عالم ذر قبول شهادت خود و اولادان خود و اسیری اهل و عیال نمودند از جهت مغفرت و آمرزش گناهان دوستان خود؛ کانّه آن بزرگوار به دوش خود گذارد خطای هر خطا‌کننده از مؤمنین و دوستان خود را.»[4]

حمید عنایت از چنین بیاناتی نتیجه می‌گیرد که: «شهادت امام حسین‌(ع)... بی‌شباهت به، به صلیب کشیده‌شدن عیسی نیست. همان‌طور که عیسی خود را در محراب صلیب قربانی کرد که بشریت را رستگار کند، امام حسین‌(ع) هم اجازه داد که در صحرای کربلا شهید شود تا امّت اسلام را از گناه تطهیر کند.»[5]

این نظریه را جمعی دیگر از علمای شیعه مانند محمد باقر فشارکی،[6] احمد نراقی،[7] موسوی مستنبط[8] و... نیز بیان کرده‌اند.[9]

در دوره‌ای این نظریه چنان رایج بود که شریف طباطبایی منکران این عقیده را تکفیر کرد و به‌صراحت نوشت: «اگر کسی به کفّاره‌بودن شهادت او [امام حسین]‌(ع) ایمان نداشته باشد، در حقیقت مشرک است.»[10]

اما باید دانست که هیچ مستندی از تاریخ و روایات این نظریه را تأیید نمی‌کند و در سخنان امام حسین‌(ع) هرگز اشاره‌ای به این مطلب نشده است، بلکه امام حسین‌(ع) هدف قیام خود را اصلاح در امّت اسلامی بر‌می‌شمرد.[11] ضمن اینکه این نظریه موجب تجرّی نسبت به گناهان می‌شود و مردم از ارتکاب محرّمات باکی نخواهند داشت؛ چرا که می‌گویند: «تمام غرق گناهیم و یک حسین داریم.»[12]

 شاید دلیل گسترش چنین نظریه‌ای در میان شیعیان این باشد که معتقدان این نظریه میان اهداف و آثار قیام امام خلط کرده‌اند و یکی از نتایج قیام آن حضرت را -که شفاعت است و آن هم مشروط- یگانه هدف او پنداشته‌اند. از این گذشته، آن حضرت بدون شهادت نیز دارای مقام شفاعت است و نه تنها گریه بر مصیبت او، که بر دیگر پیشوایان نیز دارای پاداش است.[13] بعید هم نیست که این نظریه در اثر نقوذ نصرانیات در دین اسلام باشد؛ چنانکه برخی روشنفکران جدید نیز معتقدند: «تفسیر مسیحایی از رنج و مصیبت امام، سازگاری بیشتری با ساختار دنیای مدرن دارد.»[14]


ادامه مطلب



طبقه بندی: فداء (قربانی عیسی)، 
برچسب ها: صلیب، حمید عنایت، تحریف عاشورا، تصلیب،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در جمعه 10 آذر 1391 توسط : احمد

بنده علی الشیخ، متولد بغداد هستم. پیش از این مسیحی (کاتولیک ) بودم و در سال 1370 به دین مبین اسلام مشرف شدم. در بغداد با مسلمانان، بسیار رفت و آمد میکردم؛ اما متاسفانه از دین اسلام اطلاع چندانی نداشتم. پس از این که در ایران انقلاب شد و حضرت امام (ره ) به ایران آمدند، بسیاری از مسیحیان از جمله بنده، به ایران آمدیم. مدتی پس از ورود به ایران، برخی از دوستان رفتند و من و چند نفر دیگر در تهران ماندیم؛ چون جو فرهنگی این جا با عراق متفاوت بود.

درباره مسیحیت بحث هایی پیش میآمد، از کودکی به ما القا شده بود که مسلمانان خیلی به مسیح (ع) و حضرت مریم (س) بد میگویند و من نیز این اعتقاد در دلم بود. روزی با یکی از دوستان مسلمان، مشغول بحث بودیم که ایشان گفتند ما به حضرت مسیح (ع) و مریم (س) علاقه زیادی داریم. ایشان به من قرآن داد و از من خواست تا سوره مریم را مطالعه کنم. زمانی که من سوره مریم را خواندم، باور نمی کردم که قرآن چنین سخنان زیبایی راجع به حضرت مریم (س) گفته باشد. از آن پس، به مسایلی که در دلم بود شک کردم. این موضوع باعث شد تا به مطالعه و بحث در این زمینه ادامه دهم و سرانجام خداوند این توفیق را به من داد تا به دین اسلام مشرف شوم. من کتابی به نام «هبه السماء» (هدیه آسمانی) دارم که در آن مختصری از زندگی نامه خود را که پانزده صفحه است نوشته ام.


در سال1374 به حوزه آمدم. دو سال در مدرسه دارالحکمه شهید محراب،محمد باقر حکیم بودم. پس از آن به مدرسه امام خمینی (ره )رفتم و در آن جا مقطع اول و دوم را تمام کردم. چند تالیف دارم: یکی همان است که در سال 78 چاپ شد؛ دیگری « الصحیح فی انجیل المسیح» است که امسال چاپ گردید. کتاب بزرگی به نام « المسیحیه فی المیزان » دارم که ان شاء الله پس از پایان نامه به اتمام میرسانم. پایان نامه ام نیز در رشته فلسفه و کلام است و « حقیقه المسیح (ع) » نام دارد. این مجموعه شامل بحث مقارنه می‌باشد که تقریبا تمام شده است. هم اکنون در مدرسة امام خمینی (ره ) مشغول تدریس تاریخ فلسفه غرب، ادیان و فلسفه تمهیدی هستم.


ادامه مطلب



طبقه بندی: تحولات در مسیحیت،  فداء (قربانی عیسی)،  آموزه نجات،  تثلیث،  نقش پولس در مسیحیت،  کلیسای کاتولیک،  جایگاه انبیاء‌ در کتاب مقدس،  الوهیت عیسی،  نقادی کتاب مقدس،  فرق مسیحیت،  نوکیشان مسلمان، 
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در سه شنبه 30 آبان 1391 توسط : احمد
متن گفتگوی من با یکی از مسیحیان (گزارش این گفتگو در پست قبلی آمده است)  
سلام            

·         Salam

 ·         خوبید؟

·         mamnoon shoma khobid?

·         ممنون . ممکنه فارسی بنویسید؟

·         sharmande man farsi nadare compiuteram

·         شما هم می خواهید بگویید که مسلمان بوده اید و بعد مسیحی شده اید؟

·         Baleeee, shokre khodaaaa

·         چه مدته که مسیحی شده اید؟

·         modatesho nemidonammmm

·         !!!!!!   چند سال مسلمان بوده اید؟

·         in soalaye baraye chist?

·         برام جالبه. می خوام بدونم انگیزه و علت برخی تغییر دین ها چیست؟

·         shoma mosalmonid ?

·                 baleeeeeeeeeeeeee


ادامه مطلب



طبقه بندی: تحولات در مسیحیت،  فداء (قربانی عیسی)،  محبت و خشونت در اسلام و مسیحیت،  مقایسه احکام اسلامی و مسیحی،  آموزه نجات،  تثلیث،  گناه نخستین،  نقش پولس در مسیحیت،  جایگاه انبیاء‌ در کتاب مقدس،  الوهیت عیسی،  نقادی کتاب مقدس،  پیامبر اسلام (ص)، 
مطالب مرتبط: گزارش اجمالی این گفتگو،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در شنبه 20 آبان 1391 توسط : احمد

یکی از نیرنگ‌های مسیحیان، برای دعوت دیگران به مسیحیت این است که عده‌ای مسیحی با نام اسلامی، وانمود می‌کنند که ما مسلمان بوده‌ایم و به خاطر اشکالاتی در اسلام، مسیحی شده‌ایم. اما هنگامی که با آنها صحبت می‌کنیم، متوجه می‌شویم که آنها اطلاعی از اسلام ندارند و چند شبهه را یاد گرفته‌اند و آنها را مرتب تکرار می‌کنند. در گفتگویی که با یکی از این مسیحیان نیرنگ‌باز داشتم، او چنین ادعایی داشت ولی به زودی متوجه شدم که او اصلاً مسلمان نبوده است. او یاد نمی آورد که از چه زمانی، مسیحی شده است و از جواب دادن طفره می‌رود.



وقتی از او می خواهم که به فارسی بنویس. می گوید که کیبورد فارسی ندارم، اما وقتی بحث داغ می‌شود، به فارسی می‌نویسد!

هنگامی که اعتقادی از مسیحیت را مطرح می‌کند و اشکال می‌کنم، بدون خداحافظی گفتگو را ناتمام ترک می‌کند.

متن گفتگو را در پست بعدی بخوانید.






طبقه بندی: پیامبر اسلام (ص)،  نقادی کتاب مقدس،  الوهیت عیسی،  جایگاه انبیاء‌ در کتاب مقدس،  کلیسای کاتولیک،  نقش پولس در مسیحیت،  گناه نخستین،  آموزه نجات،  محبت و خشونت در اسلام و مسیحیت،  فداء (قربانی عیسی)،  تحولات در مسیحیت، 
مطالب مرتبط: متن این گفتگو،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در شنبه 20 آبان 1391 توسط : احمد
http://mohsensepasi.persiangig.com/%D9%88%D8%A8%D9%84%D8%A7%DA%AF%20%D9%85%D8%B3%DB%8C%D8%AD%DB%8C%D8%AA/%D8%A8%D8%B7%D9%84%D8%A7%D9%86%20%D8%AA%D8%AB%D9%84%DB%8C%D8%AB.jpg

سوالی از مسیحیان باید پرسیده شود این است که آیا میدانند اعتقاد تثلیث از کی و توسط چه کسانی وارد آموزه مسیحیت شده؟
جواب این سوال بر عهده مسیحیان عزیز است ولی برای ما بد نیست اشاره ای به تاریخ آن بکنیم.
برای پاسخ به این پرسش باید کمی به عقب رفت.
 حضرت عیسی خودش از کسانی بود که به شریعت موسی پایبند بود . در تعالیم او، توحید و یگانگی خدا، به همان مفهومی که برای یهودیان شناخته شده بود، اهمیت خاصی داشت. او خود را بنده و فرستاده ی خداوند می دانست که برای راهنمایی گوسفندان گم شده ی اسرائیل آمده است.
با وجود این، مسیحیت از مذهبی یکتاگرایانه و شریعت مدار، به الهیات عیسی ـ خدایی و تثلیث تغییر مسیر داد. در این تغییرات نقش پولس به عنوان اولین و مهم ترین عامل تغییر، معرفی شده است. او که هم با مذهب یهود آشنایی داشت و هم فلسفه ی یونانی را آموخته بود، به خوبی می توانست با آمیختن عناصر مهم فرهنگ های یونانی با مسیحیت در جلب نظر یونانیان به دین جدید موفقیت کسب کند. از سوی دیگر، فلسطین در آن زمان چهار راهی بود که اندیشه های شرک آلود از مصر، ایران، هند و روم به آنجا راه می یافت. هم پولس و هم پدران اولیه کلیسا به راحتی می توانستند با جذب عناصر بیگانه، دین جدید را برای غیر یهودیان قابل پذیرش کنند. به گفته ی ویل دورانت، افکار مربوط به تثلیث خدا، روز بازپسین داوری و پرستش مادر و کودک از مصر به مسیحیت انتقال یافت و مذهب تئوزونی که مذاهب نو افلاطونی و گنوسی را به وجود آورد، مایه ی ابهام دین مسیح شد. از سوریه داستان رستاخیز آدونیس، از ترکیه پرستش دیونوسوس، (خدای میرنده و نجات دهنده) و از ایران اعتقاد به دوران های هزار ساله ی حکومت و برخی اعتقادات دیگر به مسیحیت راه یافت.(ویل دورانت، تاریخ تمدن، ج 3، ص 697)


ادامه مطلب



طبقه بندی: تحولات در مسیحیت،  فداء (قربانی عیسی)،  آموزه نجات،  تثلیث،  گناه نخستین،  نقش پولس در مسیحیت،  نقادی کتاب مقدس،  الوهیت عیسی، 
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در دوشنبه 17 مهر 1391 توسط : محسن

http://mohsensepasi.persiangig.com/image/%D8%B9%DB%8C%D8%B3%DB%8C%20%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%88%D8%AF.jpg

در انجیل متی باب 17 فراز 22و23 می خوانیم ( و چون‌ ایشان‌ در جلیل‌ می‌گشتند، عیسی‌ بدیشان‌ گفت‌: «پسر انسان‌ بدست‌ مردم‌ تسلیم‌ کرده‌ خواهد شد،   و او را خواهند کشت‌ و در روز سوم‌ خواهد برخاست‌.» پس‌ بسیار محزون‌ شدند.(
مسئله اولی که در اینجا مطرح است این هست که حضرت عیسی خودش ، خودش را پسر انسان می نامد نه خدا.
مسئله دوم این است که حضرت عیسی به مرگ خودش به دست مردم اقرار می کند.
مسئله سوم این است که حضرت عیسی بعد از سه روز از قبر بر می خیزد.
در عرف می گویند اقرار العقلا علی انفسهم جایز، حضرت عیسی هم که از عقلا بوده اند، پس وقتی خودشون میگن من پسر انسان هستم، پس باید قبول کرد و نگفت ایشان پسر خداست.
پس چرا مسیحیان قائل به الوهیت عیسی علیه السلام هستند؟ عیسی از انسان متولد شده ، آیا انسان می تواند خدا را متولد کند؟
در مورد مسئله دوم باید سوال کرد آیا امکان دارد خدا بمیرد حتی برای سه روز؟
واگر خدا بمیرد ، بعد از سه روز چه کسی او را زنده می کند؟
اگر خدا بمیرد ، در اون سه روز، امور خلقت و هستی در دست چه کسی بوده؟
مگر اینکه بگیم، چند خدا وجود دارد، که این بطلانش اظهر من الشمس است.




طبقه بندی: فداء (قربانی عیسی)،  آموزه نجات،  تثلیث،  الوهیت عیسی،  نقادی کتاب مقدس، 
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در چهارشنبه 25 مرداد 1391 توسط : محسن
اگر در میان مسیحیان جستجویی انجام دهید خواهید دید که دو آموزه تثلیث و فدا ، ارکان این دین را تشکیل می دهند. دین مسیحیت خود را وام دار و متعلق به حضرت عیسی می داند و نامد. این اعتقاد به این معناست که مسیحیت باید اموزه ها و رفتار و کردار و اعتقادات خود را با استناد به حضرت مسیح بیان کند. مگر می شود منشا رودی را به چشمه ای نسبت دهیم و بگوییم قوت آن رود از این چشمه است ولی در عمل ببنیم که رود از منشا ها و منابع دیگری تغذیه می شود؟ وقتی مسیحیت خود را متعلق به نجات دهنده ای مانند حضرت عیسی می داند باید ارکان و دغدغه های خود را منسوب به حضرت عیسی بداند.
مثلا مراسم عشای ربانی مراسمی است که در اناجیل 4گانه آمده است که عیسی آنرا بنا نهاد. یا مثلا موعظه سر کوه از موعظه هایی است که در اناجیل آمده است. یا مثلا بحث غسل تعمید ، هم در بیان عیسی وجود دارد و هم در اناجیل آمده است که عیسی خود غسل تعمید یافت.
اما دو آموزه مهم مسیحیت یعنی تثلیث و فدا را نمی توان به حضرت عیسی منسوب کرد. در مورد تثلیث بسیار در همین وبلاگ صحبت شده است و با بیانها مختلف ثابت شده است که عیسی دم از خدایی نزده است و بار ها هم خود را فرزند انسان نامیده است و بارها از قدرت کم خود در برابر خدا صحبت کرده است.
اما در مورد فدا. فدا یا همان نجات بشریت از گناه نخستین توسط حضرت عیسی در هیچکدام از اناجیل 4گانه نیامده است. این اموزه فقط توسط شخصی بیان شده است که خود غرق در گناه بوده است و دشمن سرسخت عیسی و مسیحیان بوده است و دستش به خون بسیاری از مسیحیان آغشته بوده است.
وقتی این دو اصل اساسی دین مسیحیت برگرفته از کلام و اعتقادات عیسی نیست ؛ یک سوال به وجود می آید نقش حضرت عیسی در دین مسیحیت چیست؟ گاهی انسان خیال می کند مسیحیان از حضرت عیسی و شخصیت بزرگ ایشان به عنوان سپر استفاده کرده اند برای بیان اعتقادات بعضا خلاف عقل و بعضا خلاف وجدان ، خود.
مسلما عیسی فقط یک نجات دهنده بدون فکر و برنامه نبوده است که هیچ نگوید و در آینده عده بیایند و نکاتی را به عنوان اصول دین و اساس مسیحیت به این دین اضافه کنند.
پس ربط تثلیث و فدا با مسیحیت حضرت عیسی چیست؟؟؟




طبقه بندی: فداء (قربانی عیسی)،  آموزه نجات،  تثلیث، 
برچسب ها: مسیحیت، حضرت عیسی، تثلیث، فدا، گناه نخستین، انجیل، کتاب مقدس، کلیسا، پولس، عشای ربانی، غسل تعمید، موعظه سر کوه،
مطالب مرتبط: یک شب تلخ بارانی، خدایی که از خدا کمک می خواهد، پسر خدا را باور کنیم یا پسر انسان را، نجات بشر از گناه اولیه،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در دوشنبه 9 مرداد 1391 توسط : محمدکاظم تجرد

 

مسیحیان در باورهای خود معتقدند كه دستاورد عیسی نجات بشر از گناه اولیه بود در حالی كه اعتقاد به چنین مطلبی، انحراف آشكاری است كه مسیحیان بدان گرفتار هستند زیرا اولین پرسشی كه در مواجهه با این نظریه به ذهن می رسد این است كه انسانهای قبل از حضرت عیسی ـ علیه السلام ـ چه می شوند؟ آیا خداوند برای آنها كاری نكرده است؟ و... در ادامه برای آنكه نظم و چهارچوب بیان پاسخ رعایت شود ابتدا به بیان چیسی این نظریه می پردازیم و بعد به شرح ماجرای گناه اولیه ودر آخر به بیان اشكالات وارد بر آن و نتیجه گیری. نصارا معتقدند كه مسیح با خون پربهای خود جرائم ایشان را عوض داده و به همین جهت لقب «فادی» به آن جناب داده اند. آنها می گویند بعد از آنكه آدم ـ علیه السلام ـ نافرمانی خدا كرد و از شجرة ممنوعه[1] در بهشت خورد، خطاكار شد و این خطاكاری او به ارث در همة فرزندانش بماند، درنتیجه ذریة او مادام كه توالد و تناسل كنند، خطاكار می زایند و جزای خطا هم عقاب در آخرت و هلاك ابدی است كه خلاصی و فرار از آن ممكن نیست.[2]


ادامه مطلب



طبقه بندی: فداء (قربانی عیسی)،  آموزه نجات، 
مطالب مرتبط: آیا فدا و تثلیث از حضرت عیسی سرچشمه گرفته اند؟؟؟، کودک از لحظه تولد گناه کار است؟؟؟؟، بررسی مسیحیت با نگاه به اعتقادات و اعمال، آیا در منابع اسلامی از حضرت مهدی (عج) به «منجی» خطاب شده است؟‌، غسل تعمید یا استغفار؟،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در پنجشنبه 4 اسفند 1390 توسط : امیر حسین

تفاوت محبت در مسیحیت و اسلام
در این قسمت به بیان جملاتیكه مسیحیان در آنها به بیان عشق و محبت در دین خود بیان میكنند اشاره و مقایسه ای در این جملات و عشق ومحبت در اسلام میپردازیم

عشق و محبت
 


ادامه مطلب



طبقه بندی: محبت و خشونت در اسلام و مسیحیت،  فداء (قربانی عیسی)، 
برچسب ها: عشق، مسیحیت، عیسی، معاشقه، اسلام،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در چهارشنبه 3 اسفند 1390 توسط : مرتضی

از دیدگاه اسلام، خداوند پیامبرانی را فرستاده است تا انسانها را به سوی سعادت و نیک فرجامی رهنمون شده و آنها را به راه راست هدایت کنند. حضرت عیسی(علیه السلام) نیز پیامبری بود که همانند پیامبران پیش از خود مبعوث شده بود تا با تبلیغ پیام خدا، حجت الهی را به انجام رساند; از این رو در قرآن کریم در توصیف حضرت عیسی(علیه السلام) و نقش وی در ابلاغ دین، میخوانیم:

و به دنبال آنها (پیامبران پیشین) عیسی بن مریم را فرستادیم در حالی که کتاب تورات را که پیش از او فرستاده شده بود، تصدیق داشت و انجیل را به او دادیم که در آن هدایت و نور بود...[1].

و حضرت عیسی(علیه السلام) نیز جز رسالت الهی ادعایی نداشت و در معرفی خود میفرمود:

من بندهی خدایم. او به من کتاب داده و مرا پیامبر قرار داده است.[2]

حضرت عیسی(علیه السلام) در آغاز بعثت خود یارانی را برگزید تا به نشر دین الهی کمک کنند و به آنان فرمود:


ادامه مطلب



طبقه بندی: نقادی کتاب مقدس،  فداء (قربانی عیسی)، 
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در یکشنبه 9 بهمن 1390 توسط : امیر حسین

یکی از القاب عیسی در کتاب مقدس «بره خدا»‌ است و این عنوان بر می‌گردد به این اعتقاد که در یهودیت، رسم قربانی جهت کفاره گناهان و آشتی قوم گناهکار با خدا بود. تاثیر این قربانی ها موقتی بود و باز قوم به نافرمانی خدا اقدام می‌کرد. خداوند که از قربانی های یهودیان خسته شده بود، بره‌ای را فرستاد که اثر قربانی آن دائمی باشد و آن عیسی بود.

سمی تیپیت(Sammy Tippit)از بزرگترین مبلغین مسیحی، متولد سال1947 ایالت لوییزینا، در مقاله ای با عنوان «بره خدا» به توضیح این مطلب می‌پردازد. با هم به مطالعه و بررسی آن می‌پردازیم:

بره خدا


ادامه مطلب



طبقه بندی: الوهیت عیسی،  آموزه نجات،  فداء (قربانی عیسی)،  نوکیشان مسلمان، 
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در سه شنبه 6 دی 1390 توسط : احمد

یکی از مسیحیان، اعتقاد مسیحیت در رابطه با نقش عمل در ایمان اینگونه بیان داشتند که شریعت «لعنت» است و ایمان به مسیح «نعمت»: « توسط شریعت یهود، قصاص و مجازات نصیب ما خواهد شد، شریعت ما را به مجازات مرگ محکوم می کند، زیر هر چند که کوشش کنیم، نخواهیم توانست که کلیۀ اعمال و توقعات شریعت را موبه مو و بحد کمال بجا آوریم... ولی اینجا در آیۀ ۱[رومیان]، ما راه گریز از مجازات مرگ را پیدا می کنیم: اگر در مسیح باشیم، هیچ قصاصی برایمان منظور نخواهد شد!»

خلاصه اینکه در مسیحیت عمل نقشی در نجات انسان ندارد چرا که پولس تاکید می کند: «محض فیض نجات یافته اید بوسیلۀ ایمان و این از شما نیست بلکه بخشش خداست (افسسیان ۲: ۸).»


ادامه مطلب



طبقه بندی: آموزه نجات،  فداء (قربانی عیسی)،  نوکیشان مسلمان، 
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در سه شنبه 29 آذر 1390 توسط : احمد